Zondag 21 juni om 12:00 werden de mannen van het 3^e team van onze VVO op het complex verwacht. Bij aankomst was er één gedeelte van het veld bezaaid met pionnen, de andere helft met een kleine goal en aan de rand van het veld een paar ballen.

Wanneer je zoiets als speler ziet, ga je er eigenlijk al vanuit dat er veel gelopen gaat worden. Maar waarom zou er in deze fase van het seizoen een straftraining of looptraining op het menu staan? Heeft de trainer wel goed naar de weersverwachting gekeken? Of heeft het 3^e een te fanatieke trainer welke de spelers alvast wil klaarstomen voor het seizoen welke in september pas zou beginnen?

Vol vragen druppelden de spelers van het 3^e net voor het einde van de ochtend binnen.

Tijd om ons om te kleden en klaar te maken voor de training. Eerst de bekende rondo, welke langer dan normaal duurde. Dat kwam doordat de trainer het leuk vond dat bepaalde spelers in het midden stonden. Maar nog altijd gingen de vele pionnen door de hoofden van de spelers rond. Totdat de “kleine generaal” aangaf dat de pionnen er voor de sier stonden. We zouden gewoon de gehele training gewoon een partij spelen.

Een zucht van opluchting ging door de groep en de bal begon te rollen. Ondanks het erg warme weer waren de mannen fanatiek. De ene na de andere mooie goal werd voorgeschoteld aan de supporters langs de zijlijn. De trainer zelf wist met lepe balletjes nog een goal te maken en zijn medespelers van panklare kansen te voorzien.

In tegenstelling tot de meeste wedstrijden op het WK, was het voor ons wel nodig om gebruik te maken van een hydration break. Na de reclam de tweede helft, waarbij het tempo en het fanatisme wat lager waren.

Nog even afsluiten met een penaltybokaal waar een paar spelers een blessure aan over hebben gehouden, wat druk wel niet met je doet, en op naar het belangrijkste: een ijskoud biertje.

Nadat alle mannen onder de douche waren gesprongen werden er een aantal mooi woorden gedeeld. Deze waren allemaal voor onze trainer Jeroen Slaghuis. Hij had een paar weken geleden besloten om na 16 jaar(!) te stoppen als trainer van het 3^e.

Zijn inzet voor het team zal nooit door de spelers vergeten worden en bij deze willen we hem nogmaals bedanken voor al deze jaren. Belangrijk om te vermelden is dat Jeroen zich niet alleen met het 3^e heeft beziggehouden. Ook met het bosmaaien, de nieuwe kleding van senioren en jeugd, jeugdtrainer, interim-hoofdtrainer, de omroeper tijdens Koningsdag en het bedrijventoernooi en dan ben ik waarschijnlijk nog genoeg andere “taken” vergeten.

In 16 jaar heeft Jeroen “zijn” spelers een hoop kunnen leren. Als je alles al hebt geleerd, kan je maar beter een keer iets anders gaan doen. Vandaar dat Cornhole het laatste spel van het seizoen was. Waarbij Jeroen (Petiet) en Pascal aan het langste eind trokken.

Gevolgd door een heerlijke BBQ, waarna het dan echt tijd was voor de “kleine generaal” om afscheid te nemen en dit symbolisch te doen door zijn sleutels te overhandigen. We hadden nog een stiekeme hoop op een actie à la Dick Advocaat. Deels omdat hij dezelfde bijnaam heeft, maar voornamelijk omdat Dick nog wel eens op zijn beslissing terug wil komen. Vooralsnog blijft dat uit, maar een echt voetbaldier als Jeroen moet dit team toch gaan missen?

Fietsen met een lekke band zal je niet zo ver brengen, het 3^e trainen wel. Bijvoorbeeld een koude en regenachtige uitwedstrijd bij Woudia of een dramatisch veld bij het altijd gezellige Twisk.

Kijk maar ff wat je daarmee doet.